Vlad Dracul is een bloeddorstige ridder die het vooral gemunt heeft op de kerk en haar schatkamers. God is hijzelf. Hij beslist in zijn blinde macht over leven en dood. Zijn volgelingen zijn zijn blinde slaven en zijn beulen. Hun gezamelijke
roes heet destructie, plundering en slachtpartijen. Vlad Dracul heeft één Achillespees, Adriana. Zijn vrouw, die hij liefheeft. De enige mens die hij liefheeft. Als Dracula haar verliest in het kraambed, breekt de balans. De stoppen slaan door. Het dier is dodelijk gewond op zijn meest kwetsbare plek. Het gehuil slaat om in een vervloeking van diegene die geeft en neemt. Vanaf dat moment staan twee goden tegenover elkaar.

Dracul is vervloekt omwille van zijn wandaden. De vloek betekent onsterfelijkheid binnen voorwaarden: geen daglicht, geen houten spiesen door het hart. Kruisbeelden verzwakken hem. Daglicht is het ergste: verbranding. Dracul lacht
omwille van de vloek (iedereen streeft toch naar onsterfelijkheid !) tot langzaam zal doordringen dat het eeuwige leven in eenzaamheid een tijdloze marteling is.


PREMIÈRE: 3 november 2005
LAATSTE VOORSTELLING: 31 januari 2006
LOCATIE: Stadsschouwburg Antwerpen

REGIE: Frank Van Laecke
CHOREOGRAFIE: Martin Michel
PRODUCTIE: Music Hall nv